| Dane | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Piotr Aleksander Adamczyk |
| Data urodzenia | 21 marca 1972 |
| Miejsce urodzenia | Warszawa |
| Zawód | Aktor teatralny, filmowy, telewizyjny, dubbingowy |
| Wykształcenie | XXX LO w Warszawie; PWST w Warszawie (1997); stypendium w British-American Academy, Londyn |
| Wybrane role | Fryderyk Chopin (Chopin. Pragnienie miłości), Karol Wojtyła (Karol) |
| Odznaczenia | Srebrny medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" (2014) |
Piotr Adamczyk (ur. 21 marca 1972 w Warszawie) jest polskim aktorem znanym z ról teatralnych, filmowych i telewizyjnych oraz z pracy dubbingowej.
Życiorys i wykształcenie
Ukończył XXX Liceum Ogólnokształcące w Warszawie i Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie, gdzie uzyskał dyplom w 1997 roku. Na drugim roku studiów wyjechał na stypendium do British-American Academy w Londynie. W przedstawieniu dyplomowym w Londynie zagrał tytułową rolę w "Hamlecie" w języku angielskim.
Po powrocie do Polski od 1995 roku występował na scenach warszawskich teatrów oraz w Teatrze Telewizji. W kolejnych latach współpracował z kilkoma instytucjami teatralnymi w kraju i za granicą.
Kariera teatralna i występy w Teatrze Telewizji
W latach 1995–2003 był aktorem Teatru Współczesnego w Warszawie; zagrał tam m.in. w „Tangu”, „Łgarzu” i „Namiętnej kobiecie”. Gościnnie występował w Teatrze Polskim i Teatrze Narodowym w Warszawie. Zagrał również we Włoszech w przedstawieniu „Emigranci” w teatrze Sala Uno w Rzymie.
Rozbudowaną filmografię sceniczną uzupełniają liczne realizacje Teatru Telewizji. W tym cyklu kreował postacie w takich tytułach jak „Ketchup Schroedera”, „Legenda o św. Antonim”, „Portret wenecki”, „Tango”, „Sprawa Stawrogina”, „Wniebowstąpienie” i „Wyzwolenie”.
Kariera filmowa, główne role i nagrody
Na ekranie wystąpił w serialach i filmach telewizyjnych, między innymi w „Bożej podszewce”, „Cwale” i „Sławie i chwale”. Na dużym ekranie zyskał rozpoznawalność po tytułowej roli w filmie Jerzego Antczaka „Chopin. Pragnienie miłości”. W międzynarodowych koprodukcjach zagrał Karola Wojtyłę w filmach „Karol. Człowiek, który został papieżem” (2005) i „Karol. Papież, który pozostał człowiekiem” (2006).
W kinowych komediach romantycznych wystąpił m.in. w „Testosteronie” (2007), „Nie kłam, kochanie” (2008), „Śniadaniu do łóżka” (2010), „Och, Karol 2” (2011) oraz w serii „Listy do M.”. Jest trzykrotnym laureatem nagrody Telekamera w kategorii aktor — otrzymał ją w 2006, 2011 i 2012. Pozostałe nagrody to m.in. Nagroda im. Leona Schillera (2002), nagroda na MFF „Stożary” w Kijowie za rolę w „Chopin. Pragnienie miłości” (2003) oraz Srebrny Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" przyznany 11 kwietnia 2014.
Działalność pozasceniczna i życie prywatne
W 2009 wraz z Mariuszem Diakowskim i Dariuszem Zarembą założył w Warszawie restaurację "Stary Dom". Pełni funkcję ambasadora fundacji "Happy Kids", która pomaga dzieciom z domów dziecka oraz dzieciom z niepełnosprawnościami. W 2010 został członkiem komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przyspieszonymi wyborami prezydenckimi.
W 2011 zawarł związek małżeński z modelką Katarzyną Gwizdałą (Kate Rozz). Od 2019 jest żonaty z aktorką Karoliną Szymczak. Nie ma dzieci.
