| Podstawowe informacje | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Piotr Jerzy Adamczewski |
| Data urodzenia | 19 maja 1942 |
| Miejsce urodzenia | Warszawa |
| Data śmierci | 12 marca 2016 |
| Miejsce śmierci | Warszawa |
| Zawód | dziennikarz, redaktor, krytyk kulinarny |
| Edukacja | Polonistyka, Uniwersytet Warszawski — absolutorium 1966 (bez magisterium) |
| Związany z | "Polityka", Tok FM |
| Odznaczenia | Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1997) |
| Pochówek | Cmentarz Bródnowski, kwatera 35A–1–16 |
Piotr Adamczewski zyskał rozpoznawalność jako redaktor i komentator zajmujący się tematyką kulinarną. Przez wiele lat łączył pracę redakcyjną z pisaniem o kuchniach świata, prowadzeniem audycji radiowych oraz publikowaniem książek i przewodników.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w Warszawie w 1942 roku. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim; w 1966 otrzymał absolutorium, nie ukończył studiów stopniem magistra. W latach 1971–1981 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.
Kariera dziennikarska i związki z mediami
W latach 1964–1970 pracował w "Sztandarze Młodych" jako reporter, zastępca kierownika działu i sekretarz redakcji nocnej. W kolejnych latach pełnił funkcję sekretarza redakcji w dodatku "Kulisy" (1971–1975) oraz w tygodniku "Kultura" (1975–1980).
W 1981 został sekretarzem redakcji tygodnika Polityka, zastępując Dariusza Fikusa, i odszedł z pisma wkrótce po ogłoszeniu stanu wojennego razem z grupą współpracowników. W 1982 przez pewien czas pracował jako inspicjent w Teatrze Narodowym, a następnie był sekretarzem redakcji tygodnika "Radar" do 1984. Powrócił do "Polityki" w 1984 i ponownie objął stanowisko sekretarza redakcji w 1986.
Praca kulinarna, publikacje i działalność radiowa
W latach 90. stał się krytykiem kulinarnym "Polityki" wraz z Andrzejem Garlickim, prowadząc rubrykę "Za stołem". Przy tekstach kulinarnych współpracował z Krzysztofem Mroziewiczem, Michałem Radgowskim oraz z żoną Barbarą Adamczewską.
Był autorem książek: "Wielki świat od kuchni", "Smakosz wędrowny", "Męskie gotowanie", "Krwawa historia smaków", "Rok na talerzu" oraz "Wielka księga drinków i koktajli". Współtworzył dziesięć przewodników po restauracjach Warszawy i okolic zatytułowanych "Za stołem". Z Markiem Kalbarczykiem opracował książkę kucharską dla niewidomych "Smak na koniuszkach palców". Ukończył szkołę sommelierów w Bordeaux i jako reporter podróżował po większości kontynentów, zbierając materiały do publikacji. W latach 2006–2016 prowadził blog "Gotuj się" poświęcony przepisom, anegdotom kulinarnym i wspomnieniom z podróży.
Występy telewizyjne i radiowe oraz inne aktywności
W radiu Tok FM współprowadził z Marcinem Wojciechowskim program "Kuchnie świata", a później prowadził autorską audycję "Na apetyt... Adamczewski!". Jako ekspert kulinarny występował w programach telewizyjnych takich jak "Pytanie na śniadanie" i "Kawa czy herbata?", a także w stacjach TVN i TV4. W 1980 zagrał rolę redaktora działu społecznego tygodnika "Kultura i My" w filmie "Bez miłości" w reżyserii Barbary Sass.
Życie prywatne i śmierć
Był synem Władysława i Krystyny. Jego żoną była Barbara Adamczewska, dziennikarka i autorka książek kulinarnych; mieli córkę Agatę. Zmarł w Warszawie 12 marca 2016 i został pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 35A–1–16).
