| Podstawowe informacje | |
|---|---|
| Data urodzenia | 2 sierpnia 1951 |
| Miejsce urodzenia | Warszawa |
| Data śmierci | 30 października 2021 |
| Zawód | rzeźbiarka, malarka, konserwatorka zabytków |
| Wykształcenie | Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie (dyplom 1984) |
| Członkostwo | Związek Polskich Artystów Plastyków; Salon d’Automne International |
| Główne dziedziny | rzeźba, malarstwo, konserwacja rzeźby |
| Rodzice | Piotr Kann i Zofia Pociłowska-Kann (rzeźbiarze) |
Aleksandra Kann-Bogomilska pracowała jako twórczyni i konserwatorka. Łączyła malarstwo z rzeźbą i prowadziła zajęcia z rzeźby.
Życiorys i wykształcenie
Urodziła się w Warszawie w rodzinie rzeźbiarskiej; jej rodzicami byli Piotr Kann i Zofia Pociłowska-Kann. Przed rozpoczęciem studiów, w latach 1973–1976, współpracowała z matką przy konserwacji elewacji Kamienicy Celejowskiej w Kazimierzu Dolnym.
W 1984 roku uzyskała dyplom Wydziału Konserwacji Rzeźby i Elementów Architektonicznych Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni profesora Adama Romana. Po ukończeniu studiów prowadziła równocześnie działalność artystyczną i konserwatorską.
Działalność konserwatorska i realizacje
W latach 1984–2003 wykonywała prace konserwatorskie na Cmentarzu Powązkowskim, Cmentarzu Bródnowskim oraz Cmentarzu Parafialnym w Piasecznie. Zajmowała się kilkudziesięcioma nagrobkami z rzeźbą kamienną oraz pomnikami wykonanymi z marmuru kararyjskiego, piaskowca, wapienia i ceramiki.
W 1983 roku uczestniczyła w ekspertyzie i opracowała zaakceptowany program konserwatorski dla kamienicy przy Bruner Str. 19/21 w Berlinie. W 1997 roku wykonała konserwację cegły oficyny Willi pod Karczochami przy al. Ujazdowskich 12 w Warszawie. W 1999 roku, wraz z Barbarą Kubis, konserwowała rzeźbę na Barbakanie w Warszawie.
W 1999–2000 pracowała przy rekonstrukcji i konserwacji w Świątyni Królowej Hatszepsut w Deir el-Bahari w ramach polskiej misji archeologicznej. W kościele św. Anny w Piasecznie przeprowadziła konserwację barokowej rzeźby św. Jana Nepomucena (2000) oraz marmurowej płyty epitafijnej (2002–2003). W 2002 roku wykonała konserwację XIX-wiecznej rzeźby Madonny na cmentarzu w Piasecznie.
Do ważnych realizacji należy tablica nagrobna upamiętniająca polskie więźniarki zamordowane w Ravensbrück, wykonała ją w 1966 roku; została poświęcona przez papieża Jana Pawła II, a w 1967 roku wmurowano ją przy Totengangu na terenie obozu. W 2021 roku na Jasnej Górze złożono jej alabastrową urnę-wotum w kształcie róży. Wykonała także centralną figurę prezbiterium Katedry Płockiej — Chrystusa Miłosiernego z alabastru.
Twórczość, wystawy i nagrody
Artystka wystawiała indywidualnie i zbiorowo w Polsce i za granicą. Miała wystawy w Warszawie, Londynie, Paryżu, Tel Awiwie oraz wystawę indywidualną w ramach Europejskich Spotkań Artystycznych w Bydgoszczy (2021). W 2017 roku powstał krótkometrażowy film o jej twórczości zatytułowany "FALA".
Otrzymała odznaczenia i wyróżnienia: w 2004 roku srebrną odznakę Ministra Kultury "Za opiekę nad zabytkami", a w 2009 roku złotą odznakę tego samego ministerstwa. Za pracę rzeźbiarską zdobywała nagrody międzynarodowe, między innymi The Leonardo Award for Sculpture First Prize na Chianciano Biennale 2018 oraz Jury First Prize for Sculpture na London Art Biennale 2019.
