DOLINKA ROZTOKI - WIZYTA U BOBRÓW

Trasa spacerowa, czas przejścia około 1 godziny. Z Warszawy najdogodniej dojechać samochodem ulicą Górczewską, przez miejscowości Stare Babice i Leszno - 36 km. Na miejscu jest bar turystyczny, parking samochodowy i urządzone miejsce wypoczynku.

Położona w centrum Puszczy Kampinoskiej dolinka Roztoki jest wyjątkowo uroczym miejscem. Wędrując przez niecałe 2 km ścieżką dydaktyczną, możemy zobaczyć przełomowy odcinek dolinki powstałej w wyniku przebicia się przez pas wydmowy wód płynących z bagien. Po drodze jest 7 przystanków przybliżających funkcjonowanie lasu i łąki, życie rodziny bobrów oraz historię powstania Kanału Zaborowskiego. Ścieżka początkowo prowadzi przez bór sosnowy porastający wydmy, by następnie dojść do dolinki. Odgałęzienia od ścieżki zaprowadzą nas do miejsca występowania bobrów oraz do punktu widokowego, z którego będziemy mogli podziwiać malowniczy pejzaż łąk wsi Kępiaste i Łubiec oraz znajdujący się po drugiej stronie Kanału Zaborowskiego obszar ochrony ścisłej "Roztoka". Na jego terenie od blisko 50 lat przyroda rządzi się sama. Warto obejrzeć zabytkowe dęby.

Dolinka Roztoki to miejsce, w którym kiedyś przepływał niewielki strumień. Przebijająca się przez pas wydmowy dolinka ma charakter przełomu. W XVIII wieku z wód płynących przez Roztokę korzystały dwa młyny. Płynący tędy w przeszłości niewielki ciek nie odprowadzał wód do większej rzeki, lecz kończył się wśród bagien na północy. Już wówczas na południu roztockiej strugi wpadał sztuczny ciek odwadniający łąki wsi Kępiaste, Łubiec i Zaborów. W celu zwiększenia wydajności łąk i usprawnienia odpływu wody z podmokłych terenów, rozbudowano system kanałów. W drugiej połowie XIX wieku przez dolinkę roztocką przepływał Kanał Zaborowski, któremu obecny kształt nadały prace prowadzone w XX wieku. Dzisiaj odprowadza on wody do największego cieku wodnego w Puszczy Kampinoskiej, jakim jest Kanał Łasicy. By powstrzymać proces osuszania łąk wprowadzono działania ochronne. Polegają one przede wszystkim na podnoszeniu poziomu wody i zatrzymaniu jej, czemu mają służyć ostatnio wybudowane jazy zaopatrzone w przepławki, umożliwiające rybom wędrówkę w górę cieku. Poziom wody podnoszony jest jednak w niewielkim stopniu i tylko w niektórych rejonach.

Do powstrzymywania osuszania łąk przyczyniają się również bobry, które zniknęły z terenów Puszczy Kampinoskiej 150 lat temu. W 1980 roku do Kampinoskiego Parku Narodowego sprowadzono bobry i wpuszczono je w uroczysku Cichowąż. 15 lat później zwierzęta te zasiedliły niemal wszystkie cieki wodne w Puszczy Kampinoskiej, sprzyjając utrzymaniu terenów bagiennych. W 2004 roku ich populacja liczyła 25 rodzin.

Bobry są monogamiczne i łączą się w pary na całe życie. W jednej koloni żyje od 4 do 8 zwierząt, para rodzicielska i młode z ostatnich 2-3 miotów. Wiosną trzeciego roku młode opuszczają gniazdo by założyć własne rodziny. Jeżeli wszystko przebiega pomyślnie, bóbr dożyje 15-20 lat, rzadko więcej. Rodzina zajmuje cieki wodne o długości od 1 do 4 km i w obrębie swego terytorium nie toleruje obcych osobników. Kampinoskie bobry przeważnie mieszkają w norach, które kopią w miejscach o stromych brzegach. Żeremia bobrowe o wysokości dochodzącej nawet do 1,5 metra zamieszkują tylko niektóre rodziny. W celu podniesienia poziomu wody budują tamy z gałęzi uszczelnionych mułem i błotem. Bóbr jest wyłącznie roślinożercą, w jego diecie dominują rośliny gatunków przybrzeżnych i wodnych. Od późnej jesieni do wczesnej wiosny w pokarmie bobrów dominują kora, miazga, pędy oraz liście drzew i krzewów, wśród których najchętniej zgryzane są: osika, wierzba, brzoza oraz leszczyna.

Polecana wycieczka w rzeczywistości jest spacerem edukacyjnym, który można odbyć o każdej porze roku. Zachowując się cicho mamy szansę zobaczenia bobra na wolności, a to w szczególności może zainteresować dzieci.

Robert Remisz

NAWIGACJA

Wiadomości

Turystyka

Szlaki Turystyczne

Ścieżki Dydaktyczne

Kampinoski Szlak Rowerowy

Agroturystyka

Wycieczki na Weekend

Położenie i Klimat

Przyroda

Historia

Kampinoski Park Narodowy

Rezerwaty Przyrody w KPN

Foto-Galerie

Mapa


Copyright 2005 kampinoska@op.pl
Design by Marta Lewandowska & Robert Remisz